Het dak geraakt dicht!

Voordat we de bovenkant van de muren konden gaan voorzien van een alles bij elkaar houdende ring van beton, dienden we eerst de 70 balkjes voor de dakoversteek aan het ijzer te koppelen, waarna we alles konden volstorten. We konden een aanvang gaan maken met het echte dak, waarbij we begonnen bij het zojuist opgebouwde gedeelte. We hadden nooit genoeg goede oude eiken balken en dus kozen we voor dat deel voor nieuw hout. Alles was recht en dus lagen de balken en de eerste laag planken er binnen een paar dagen op, een makkie. Op naar het echte werk: het oude dak. Oude slechte balken weg, en gerestaureerde oude eiken balken terug. Oplossingen verzinnen en de complexe balkenbrij vervangen door een overzichtelijker geheel. Eindeloos passen, meten, zagen, schaven. We werkten deel voor deel en bij het plaatsen van elke balk kwamen we een beetje hoger. De stukken die gereed raakten werden gelijk voorzien van planken. Eenmaal over de vier centrale pilaren van het huis dienden we de dakhellingen door te trekken om uiteindelijk "ergens" in een nok te eindigen maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Weer eindeloos passen en meten, schaven, zagen en improviseren. Maar we raakten steeds hoger en hoger en uiteindelijk begon ook de bovenste kap op de vier pilaren en die nokconstructie vorm te krijgen. Geholpen door onverminderd goed weer werkten we gestaag door en uiteindelijk was het zo ver. 16 December 2009. HET DAK IS DICHT!. Maar we moeten nog wel verder afbouwen met isolatie, tweede laag hout, dakramen en dakpannen. Doorzetten dus!!